Απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής στις 22/9/2013

Ο νεκρός  αντιφασίστας  Παύλος Φύσσας στο Κερατσίνι και η δολοφονική επίθεση κατά μελών του ΚΚΕ στα Πέραμα, μεγαλώνουν  επικίνδυνα τον  κύκλο αίματος στη χώρα και  απειλούν   τη Δημοκρατία και την ομαλότητα.

Η Δημοκρατία πρέπει να αμυνθεί.

Όλα τα κόμματα του Δημοκρατικού τόξου πρέπει να συμφωνήσουν στη συγκρότηση ενός μετώπου υπεράσπισης της ομαλότητας και της Δημοκρατίας, απέναντι στους δολοφόνους νεοναζιστές.

Καμία πολιτική διαφορά και αντίθεση δεν πρέπει να εμποδίσει την ενότητα απέναντι στο «απόλυτο κακό». Η εφαρμογή του νόμου, η ψήφιση του αντιρατσιστικού νόμου, που ματαίωσαν κύκλοι της Νέας Δημοκρατίας και η εξάρθρωση των παρακρατικών μηχανισμών της Χρυσής Αυγής, πρέπει άμεσα να υπάρξουν. Η απομόνωσή της, κοινωνικά και πολιτικά,  είναι δημοκρατική υποχρέωση.

Η χώρα παρά τα βήματα προς τη μείωση των ελλειμμάτων και τη σταθεροποίηση των δημοσίων οικονομικών,  βρίσκεται αντιμέτωπη με οξυμένα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα. Αποφεύχθηκε η έξοδος από την ευρωζώνη, όμως η  κατάσταση παραμένει κρίσιμη.

Η κοινωνία συνεχώς δοκιμάζεται!  Έχει υπερβεί τα όρια της αντοχής της.

Aνάγκη για συνολικό έλεγχο της Χρυσής Αυγής

   Όλοι οι δραστηριότητες της Χρυσής Αυγής αποδεικνύουν ότι δεν πρόκειται για περιθωριακό κόμμα, αλλά για εγκληματική οργάνωση. 

 Η Χρυσή Αυγή διοικείται με κανόνες συμμορίας και χαρακτηριστικά παραστρατιωτικής οργάνωσης. 

  Η Δικαιοσύνη και τα συντεταγμένα όργανα της Πολιτείας πρέπει άμεσα να ελέγξουν τα οικονομικά μέσα της Χρυσής Αυγής, καθώς και τους άδηλους πόρους που μπορεί να έχει η νεοναζιστική συμμορία. 

 Πρέπει επίσης να εξεταστεί το ενδεχόμενο δραστικού περιορισμού της κρατικής χρηματοδότησής της, όπως προέβλεπε ο νόμος Ρουπακιώτη στις περιπτώσεις που διαπιστώνονται επαναλαμβανόμενες παράνομες δραστηριότητες. 

 Ταυτόχρονα θεωρούμε ότι πρέπει να εξεταστούν άμεσα οι ποινικές υποθέσεις στις οποίες εμπλέκονται οι βουλευτές της, καθώς και οι άδειες οπλοφορίας των στελεχών της. 

Δήλωση του προέδρου της ΔΗΜΑΡ, Φώτη Κουβέλη, για τη συγκρότηση του προοδευτικού πόλου

Σήμερα, είναι απολύτως αναγκαία η συσπείρωση όλων των προοδευτικών δυνάμεων που διαφωνούν με την ασκούμενη πολιτική της δικομματικής κυβέρνησης, αλλά και το λαϊκισμό της μονομερούς καταγγελίας του μνημονίου από την αξιωματική αντιπολίτευση. Των δυνάμεων που επιδιώκουν να συγκροτήσουν και να υπηρετήσουν μια νέα πολιτική διέξοδο για τη χώρα. Ένα πολιτικό πόλο διευρυμένο, που θα διατυπώσει μία πολιτική πρόταση που θα εμπνεύσει και θα πείσει την κοινωνία για μία νέα πορεία εντός της Ευρωπαϊκής Ένωση , με δημοκρατία και κοινωνική συνοχή. Με βασικούς άξονές της τη σύνδεση της δημοσιονομικής προσαρμογής με την ανάπτυξη και προώθηση ενός νέου προτύπου παραγωγικής ανασυγκρότησης. Με εξυγίανση του πολιτικού συστήματος, ριζική μεταρρύθμιση του κράτους και της δημόσιας διοίκησης , καθώς και αναβάθμιση της αυτοδιοίκησης. Η συσπείρωση αυτή αφορά όλες τις δυνάμεις του δημοκρατικού σοσιαλισμού, της σοσιαλδημοκρατίας, της πολιτικής οικολογίας, των νέων κοινωνικών κινημάτων. Αυτός, ο τρίτος πόλος, θέλουμε να λάβει πολιτικά και οργανωτικά χαρακτηριστικά παράταξης, ώστε να διασφαλίζεται η ουσιαστική συμμετοχή στη διαμόρφωση πολιτικής και την ανάληψη πολιτικών πρωτοβουλιών.

Ο τρίτος πόλος φιλοδοξούμε να γίνει μια ελκυστική πρόταση εξουσίας η οποία:

• θα καθορίσει τη νέα πορεία της χώρας.

• θα αξιοποιήσει την εκλογική δύναμη που θα αποκτήσει για να λειτουργήσει ως σταθεροποιητικός παράγοντας για την κυβερνησιμότητα της χώρας, ανατρέποντας τις διλημματικές επιλογές του νέου διπολισμού.

Η Κινητικότητα, ένα νεογέννητο, έκθετο πολιτικά, που στραγγαλίζεται από την Τρόικα

Του Αντώνη Μανιτάκη

Περίληψη.Το παρόν κείμενο γράφτηκε, πρώτον, για να δείξει την διαρθρωτική σημασία και τον σύνθετο διοικητικό σχεδιασμό του θεσμού της Κινητικότητας,που με προσοχή και σύστημα για να προληφθούν λάθη και αποφευχθούν εντάσεις ετοιμάστηκε από το Υπουργείο. Και δεύτερον, για να φανερώσει τον αποσυνθετικό ρόλο, που έπαιξε και παίζει, στην υλοποίηση της μεταρρυθμιστικής αυτής δράσης η Τρόικα.  H πρόθεση της Τρόικας να αναγάγει, πριν λίγες εβδομάδες, ξαφνικά και άνευ διαρθρωτικής αιτίας ή λόγου δημοσιονομικού, την Κινητικότητα σε προαπαιτούμενη της προσεχούς  δόσης ενέργεια,  αναιρούσε πλήρως την  λογική της καθώς και την συμφωνημένη διαδικασία  της Κινητικότητας, δυναμίτιζε την πραγματοποίησή της και οδηγούσε το θεσμό εν επιγνώσει της σε πλήρη απαξίωση και αποτυχία. Εξάλλου, οι δράσεις που σχεδιάστηκαν, βιαστικά και πρόχειρα, από την Κυβέρνηση, αυτές τις μέρες, υπό τον  εκβιασμό της μη καταβολής της δόσης, σε συνδυασμό με τις ασφυκτικές και ανέφικτες προθεσμίες, που μπήκαν επίτηδες από την Τρόικα για να μπορεί να εκθέτει τη χώρα ως ανίκανη και αναξιόπιστη και για να δικαιολογεί εκ των υστέρων και τις δικές της αστοχίες και εμμονές, καθιστούν το όλο εγχείρημα της κάλυψης κενών θέσεων ή αναγκών από πλεονάζον προσωπικό σε διάφορες υπηρεσίες παρακινδυνευμένο, αντιπαθητικό και, τελικά φοβάμαι, απραγματοποίητο.

Η Κινητικότητα  μια μείζονος σημασία διαρθρωτική μεταρρύθμιση

Η Κινητικότητα των υπαλλήλων του Δημοσίου σχεδιάστηκε από το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης  επί τρικομματικής Κυβέρνησης, ως ένας στρατηγικής σημασίας και άμεσης προτεραιότητας στόχος, ο δεύτερος μετά τη ριζική αναδιάρθρωση των δομών στα Υπουργεία και σε όλο το Δημόσιο με βάση εκθέσεις αξιολόγησης των διοικητικών μονάδων τους.

Πρόκειται για μια ειδική διαδικασία μετάταξης  των δημοσίων υπαλλήλων, που συνδυάζει στοιχεία τόσο αναγκαστικής όσο και εθελούσιας μετακίνησής τους, και προορίζεται να καθιερωθεί ως ένας μόνιμος θεσμός του δημοσιοϋπαλληλικού δικαίου – καθώς έχει ήδη εισαχθεί με τον ν. 4093/2012, πατώντας πάνω στην έννοια του «κρατικού υπαλλήλου» και διευρύνοντάς την. Η Κινητικότητα είναι μια διαρθρωτικού χαρακτήρα μεταρρύθμιση και όχι ένα στιγμιαίο, συγκυριακό μέτρο. Και πάντως δεν επιβλήθηκε από την Τρόικα, η οποία από την αρχή την καταπολέμησε και την είδε μόνο ως πηγή και διαδικασία απολύσεων.